Balık Nerede Tutulur? Mera Nasıl Bulunur, 7 İşaret

Yeni bir sahile indiğinde ilk iş oltayı açmak değil, suya bakmaktır. Deniz düz bir mavi gibi görünür ama aslında balığın nerede durduğunu sana söyler: suyun rengi, yüzeydeki çizgiler, kuşların davranışı. Mera bulmak şans işi değil, okumayı öğrenilen bir iştir ve bir kez öğrendin mi hiç bilmediğin bir kıyıda bile nereye atacağını bilirsin.

Balık nerede tutulur?

Balık yemin ve saklanacak yerin bir arada olduğu yerde tutulur. Kıyıda bunlar kayalık burunlar, mendirek ve iskele uçları, dere ağızları, suyun aniden derinleştiği kırık hatlar ve akıntı kenarlarıdır. Düz kumsalın ortası gündüz çoğu zaman boştur; balık bir yapıya, bir değişime yakın durur.

Bunun mantığı basit. Balık iki şey ister: karnını doyurmak ve yem olmamak. Kaya ona saklanacak yer verir, akıntı önüne yem getirir, derinlik değişimi hem ikisini birden sağlar hem de ışıktan kaçmasına izin verir. Bu üçünün birleştiği nokta, çoğu zaman bütün sahilin en iyi merasıdır.

Mera nasıl bulunur?

Mera bulmak için kıyıda yedi işarete bakarsın. Sırayla şöyle:

1. Yapıyı ara. Kaya, mendirek, iskele ayağı, batık, yosunlu taş... Balık düz zeminde değil, bir şeyin dibinde durur.
2. Derinlik kırığını bul. Suyun açık turkuazdan koyu maviye döndüğü çizgi, derinliğin aniden arttığı yerdir.
3. Akıntı kenarını oku. Yüzeyde köpük şeridi, dalgacık farkı ya da yüzen otların toplandığı hat akıntının kenarını gösterir.
4. Dere ağzına bak. Tatlı su yem taşır; kefal ve levrek bu yüzden ağızlara toplanır.
5. Kuşları izle. Martıların suya peş peşe dalması, altta yem balığının kaynadığını gösterir.
6. Rüzgarın vurduğu kıyıyı seç. Kıyıya doğru esen rüzgar yemi o tarafa yığar.
7. Yerel balıkçılara bak. Aynı noktada her gün kamış sallayan biri varsa orası boşuna değildir.

Bu işaretlerden ikisi ya da üçü aynı yerde birleşiyorsa ilk atışını oraya yap.

Akıntı kenarı nasıl bulunur?

Akıntı kenarı, hızlı akan su ile durgun suyun buluştuğu çizgidir. Yüzeyde köpük şeridi, küçük dalgacıkların aniden kesildiği bir hat ya da yüzen yaprak ve otların toplandığı bir çizgi olarak görünür. Balık akıntının ortasında değil bu kenarda durur; enerji harcamadan gelen yemi bekler.

Kıyıdan en kolay akıntı kenarı burunların ucunda bulunur. Su burnu dolanırken hızlanır, burnun arkasında ise yavaşlayıp kendi etrafında döner. Bu dönen suya anafor denir ve yem orada toplanır. İstanbul Boğazı bunun en belirgin örneğidir: yüzey akıntısı Karadeniz'den Marmara'ya doğru akarken koylarda ters yönde dönen sular oluşur, lüfer ve palamut da tam bu sınırlarda dolaşır.

Denizde akıntıyı nasıl okursun?

Akıntıyı okumanın en kolay yolu yüzeye bir şey bırakmaktır. Şamandıranı at ve nereye sürüklendiğine bak; ya da suda yüzen bir yaprağı, bir köpük parçasını gözünle takip et. Yön ve hız sana atışını nereye yapacağını söyler.

Akıntıyı okurken şunlara dikkat et:

• Yön: Takımı akıntının yukarısına at, yem doğal biçimde balığın önüne sürüklensin.
• Hız: Akıntı çok hızlıysa kurşunu ağırlaştır ya da akıntının yavaşladığı kenara kay.
• Değişim: Akıntı döndüğü ya da durduğu anlarda av çoğu zaman hareketlenir ya da tamamen kesilir. İkisini de not al.

Rüzgarın akıntıyla ve dalgayla birlikte merayı nasıl değiştirdiğini rüzgar yazısında ayrıca anlattık.

Su renginden derinliği nasıl anlarsın?

Suyun rengi sana dipte ne olduğunu söyler. Açık turkuaz su sığ kum demektir. Koyu mavi derin sudur. Kahverengi ya da koyu yeşil lekeler ise kaya ve yosun gösterir. Bu renklerin birbirine geçtiği sınırlar, balığın en çok durduğu yerlerdir.

Bunu görebilmek için güneşi arkana al ve polarize bir gözlük tak. Polarize cam yüzeydeki parlamayı keser, suyun içini görmeni sağlar. Yüksek bir kayadan ya da mendirek başından bakarsan dipteki taşları, yosun yataklarını ve kumun bittiği yeri kolayca seçersin.

Hangi mera hangi balığı verir?

Mera türüne göre beklemen gereken balık da değişir:

• Kayalık: Karagöz, sargoz, iskorpit ve eşkina. Kayaların arasındaki boşluklara yakın at.
• Kumluk: Mırmır, çipura ve dil balığı. Özellikle gece ve dalga sonrasında.
• Liman içi ve iskele: Kefal, istavrit ve izmarit. Gece ışık altında istavrit toplanır.
• Burun ve boğaz: Lüfer, palamut ve çinekop. Akıntının hızlandığı yerler.
• Dere ağzı: Levrek ve kefal. Yağmurdan sonra tatlı su yem taşıdığında.

Türkiye'de balıkçılık en çok nerede yapılır?

Ticari avcılıkta açık ara önde Karadeniz var; denizlerden çıkan balığın yarıdan fazlası her yıl buradan gelir ve bunun başını hamsi çeker. Amatör balıkçılıkta ise tablo farklı. Kıyıdan en hareketli sular İstanbul Boğazı, Marmara kıyıları, Çanakkale Boğazı, Saroz Körfezi ve Ege'nin girintili kıyılarıdır.

Bölge bölge nereye gideceğini merak ediyorsan il rehberlerimiz hazır: İstanbul, Çanakkale, İzmir, Muğla, Antalya ve Karadeniz. Ana sayfadaki mera haritasında da her noktanın türlerini ve o günkü koşullarını görebilirsin.

Yeni bir merayı nasıl denersin?

Yeni bir noktada aynı yere saatlerce atmak yerine kısa turlarla ilerle. Her bölgeye 30-45 dakika ver. Vuruş yoksa birkaç adım ileri ya da farklı bir derinliğe geç. Kıyıyı yelpaze gibi tara: önce sağa, sonra karşıya, sonra sola.

Not almayı da alışkanlık edin. Hangi gün, hangi saatte, hangi rüzgarda ve hangi yemle vuruş aldığını bir yere yaz. Birkaç sezon sonra kendi mera haritan oluşur ve o bilgi hiçbir rehberde yazmaz.

Son olarak kurallara dikkat et. Bazı liman, iskele ve tesis önlerinde olta atmak yasaktır; tabela varsa uy. Koruma alanlarında ve özel izin gerektiren bölgelerde de avlanma. Tuttuğun balığın yasal boyunu da kontrol etmeyi unutma.