İstanbul'da Balık Tutulacak Yerler: 33 Nokta Rehberi

"İstanbul'da nerede balık tutulur?" sorusunun tek bir cevabı yok, çünkü sorunun kendisi eksik. Bu şehrin bir kıyısı değil dört ayrı suyu var ve bunlar birbirine benzemiyor: Boğaz'da akıntı kural koyuyor, Marmara kıyısında uzun atış ve sabır işe yarıyor, Karadeniz kıyısında dere ağızları ve fırtına sonrası bulanık su konuşuyor, şehrin içindeki baraj gölleri ise bambaşka bir balıkçılık.

Aynı hafta sonu, aynı takımla dört ayrı yere gidebilirsin ve dört ayrı av yaşarsın. Aşağıda İstanbul'un doğrulanmış 33 noktasını bu dört su üzerinden ayırdım — nokta adına tıklayıp güncel aktivite skoruna, hava ve deniz durumuna bakabilirsin.

Boğaz: akıntının kural koyduğu su

Boğaz'ın tamamı bir göç koridoru. Karadeniz'den inen sürüler burada daralan bir kanaldan geçmek zorunda kalıyor ve akıntının kıyıya yaslandığı yerlerde sıkışıyor. Bu yüzden Boğaz noktalarında "iyi yer" demek "akıntının kıyıya değdiği yer" demek.

Kuzey uçta, yani Karadeniz ağzında üç adres öne çıkıyor. Rumeli Feneri göçün ilk durağı; 3-30 metre arasında değişen kayalık zemini ve mendirek yapısıyla hem kaşık sallamaya hem liman içi sakin ava izin veriyor. Karşı kıyıdaki Anadolu Feneri daha sessiz bir alternatif. Garipçe ise farklı bir avantaj sunuyor: derin su kıyıya çok yakın, 40 metreyi kıyıdan birkaç atışta buluyorsun. Üçünde de akıntı güçlü, kayalıklar kaygan; poyraz estiğinde Rumeli Feneri'nde dalga mendireği aşabiliyor.

Biraz aşağıda Rumeli Kavağı ve Anadolu Kavağı var. İkisi de göç sezonunda birinci sınıf, ama asıl ilginç yanları kış: ocak-şubatta buralara hamsi giriyor ve gece ışık altında ince çapariyle kova doldurabiliyorsun.

Orta Boğaz'ın yıldızı Arnavutköy Akıntıburnu. Boğaz'ın en sert akıntısı bu burna vuruyor, derinlik kıyıdan 45 metreye iniyor ve sonbaharda inen lüfer sürüleri tam burada sıkışıyor. Yalıların önünden zoka sallamak yetiyor. Aynı bantta Bebek, Ortaköy, Emirgan, Yeniköy ve Sarıyer Sahili sıralanıyor; hepsinde çinekop, sarıkanat ve istavrit klasik.

Rüzgarlı bir güne denk geldiysen iki korunaklı adres kurtarıcı: Tarabya Koyu ve İstinye Koyu. İkisi de koy yapısı sayesinde her havada av veriyor, kışın gümüş için özellikle iyiler.

Boğaz'ın sonbahar sezonunu ay ay ve tür tür anlattığım ayrı bir yazı da var; bu rehber "nereye gidilir" sorusuna, o yazı "ne zaman ne olur" sorusuna odaklanıyor.

Marmara kıyısı: uzun atış, kum ve sabır

Marmara kıyısında akıntı yok denecek kadar az. Burada iş uzun atışa ve dip takımına düşüyor, hedef türler de değişiyor: çipura, mırmır, tekir, barbun, karagöz.

Anadolu yakasında Caddebostan geniş bir sahil şeridi sunuyor; kumluk-taşlık karışık zemin, 1-10 metre derinlik. Pendik Sahili uzun mendirekleriyle dip takımı avının merkezi, Tuzla Sahili ise tersane bölgesinin dışında kalan sakin koylarıyla gece avı için uygun — ama bazı kesimlerde liman sahası yasağı olduğunu unutma.

Avrupa yakasında Florya ve Yeşilköy yazlık sahil avcılığının gözdesi; Avcılar Sahili benzer bir zemin veriyor. Daha batıda Silivri Sahili var ve olanak listesi bakımından İstanbul'un en donanımlı noktası: otopark, kamp alanı, tekne rampası, aydınlatma, yakınında olta malzemecisi. Uzun kumsaldan surf takımıyla çipura arıyorsan doğru adres.

Bir de feribotla gidilen bir seçenek: Büyükada Kıyıları. Taşlık burunlar ve derin kıyı, karagöz-sargoz-melanurya için zengin bir zemin. Araç girişi yasak olduğu için yürüme mesafeleri uzun, takımını buna göre hafif tut.

Karadeniz kıyısı: dere ağzı ve levrek

İstanbul'un kuzey kıyısı bambaşka bir dünya. Burada avın anahtarı dere ağızları: tatlı su denizle karıştığı yerde balık toplanıyor.

Riva levrek için şehrin en bilinen kıyı noktası; dere ağzı ve kumsal yan yana, fırtına sonrası bulanık su altın değerinde. Kamp alanı da var. Ağva iki dere arasına kurulmuş; dere ağızları levrek ve kefal, kumsalları dil balığı veriyor. Şile Limanı ise klasik liman balıkçılığı: mendirekten mezgit ve istavrit, kışın hamsi sürüleri, liman dışı kayalıklarda levrek.

Üçünde de ortak uyarı aynı: Karadeniz'de dalga ani büyür ve dere ağızlarında çekintili akıntı (rip) vardır. Kışın fırtınalı günlerde av bırak, kıyıya bile yaklaşma.

Şehrin içindeki üçüncü seçenek: tatlı su

İstanbul denince kimse aklına baraj gölü getirmiyor ama şehrin dört ciddi tatlı su adresi var ve hepsi denizden farklı bir sabır istiyor.

Ömerli Barajı Anadolu yakasının sazan merkezi; rekor boy balıkların çıktığı, dernek yarışmalarına ev sahipliği yapan bir su. Ot kenarlarında turna, derin koylarda yayın da var. Terkos Gölü şehrin en büyük tatlı su gölü — sazlık kıyılarında kızılkanat ve turna, açık suda sudak ve kadife balığı. Büyükçekmece Gölü işten çıkıp gidilebilecek en yakın büyük avlak; sazlık dipleri çapak ve tatlısu levreği barındırıyor. Dördüncüsü küçük ama özel: Ağva Göksu Deresi, kışın denizden giren kefal sürüleri burada sıkışıyor ve derenin asıl mevsimi o zaman başlıyor.

Üçü de içme suyu havzası. Koruma bandına ve İSKİ kurallarına uymak zorundasın, su alma yapısına 300 metre mesafede avlanmak yasak. Bir de iç suların üreme yasakları var: sazan, kızılkanat, çapak, kadife ve yayın için 15 Mart - 15 Haziran, sudak ve tatlısu levreği için 15 Mart - 30 Nisan, turna için 15 Aralık - 31 Mart avlanmak yasak.

Metroyla gidilecek şehir içi noktalar

Arabası olmayan ya da işten çıkıp iki saat av yapmak isteyen için şehir merkezinde beş sağlam adres: Galata Köprüsü, Karaköy Rıhtımı, Sarayburnu, Beşiktaş Sahili ve karşı yakada Salacak. Hepsi aydınlatmalı, hepsinde gece avı yapılabiliyor, çoğunun yakınında olta malzemecisi var. Ortak yem: çapari. Ortak balık: istavrit, gümüş, izmarit, sonbaharda çinekop.

Karşılığında kalabalık ve tekne trafiğine katlanacaksın. Galata'da alttan geçen teknelere takım kaptırmak sıradan bir olay, rıhtımlarda bağlama halatlarına dikkat etmen gerekiyor.

Hangi ay nereye gitmeli?

Noktaların verimli ay kayıtları üst üste konunca şehir için basit bir takvim çıkıyor:

• Eylül - Aralık: Boğaz'ın tamamı. Göç sezonu, şehrin en bereketli dönemi.
• Ocak - Şubat: Şile Limanı, Rumeli/Anadolu Kavağı, Tarabya, Galata, Karaköy. Kışın hamsi ve mezgit devreye giriyor, korunaklı noktalar öne çıkıyor.
• Mayıs - Temmuz: Marmara kıyısı — Florya, Silivri, Tuzla, Caddebostan. Uzun atışla çipura ve mırmır mevsimi.
• Nisan - Kasım: Baraj gölleri, üreme yasakları bittikten sonra.
• Ekim - Mart: Karadeniz kıyısı ve Ağva'nın deresi. Fırtına arası pencerelerde levrek ve kefal.

Çıkmadan önce

Yasal boyları bilmeden yola çıkma: istavrit 13, lüfer ve çinekop 18, kefal ve çipura 20, levrek ve palamut 25 santimin altındaysa denize geri gidecek. Palamut ve torik için 1 Nisan - 14 Ağustos arası av yasağı var.

Boğaz noktalarında akıntı hafif takımı sürükler, kurşununu ona göre seç. Kayalıklarda ıslak taş kayar, ayakkabını ona göre seç. Vapur ve tekne trafiği yoğun; atış yaparken arkanı ve önünü kontrol et. Ve şehir noktalarında kalabalık senin kadar hakka sahip — atış alanına dikkat et, kimsenin misinasına dolanma.